කුරුණෑගල නගරයේ සැරිසැරූ ඕනෑම අයෙකුට ඇය නුහුරු චරිතයක් නොවේ.
ඇතැමෙක් ඇය දෙස බැලුවේ පිළිකුලෙනි.තවත් පිරිසක් ඇයව හාස්යයට ලක් කළහ.
නමුත් ඇයගේ වියෝවත් සමඟ ඇය ගැන ලියැවෙන සටහන් කියවන විට සැබෑ ඩයනා යනු කවුදැයි යන්න පිළිබඳව සමාජයට ඇත්තේ කුතුහලයකි.
ඇය ගණිකාවකි. එය ඇයම පිළිගත් සත්යයකි. නමුත් එම වෘත්තීයමය ලේබලයට යටින් සැඟවුණු අසිරිමත් ගැහැනියකගේ භූමිකාව ගැන අද බොහෝ දෙනා කතා කරන්නට පටන් ගෙන තිබේ.
බොහෝ දෙනෙක් නොදන්නා කතාවක් තිබේ. ඒ ඩයනා කුරුණෑගල බස් නැවතුමේ තනිවූ පාසල් සිසුවියන්ගේ සහ තරුණියන්ගේ රැකවලා වූ බවයි. පෞද්ගලික පන්ති නිමවී බස් නැවතුමේ රැඳී සිටින ගැහැනු ළමයින් දෙස වපර ඇසින් බලන "සල්ලාලයන්ගෙන්" ඔවුන්ව බේරාගන්නට ඩයනා ඉදිරිපත් වූයේ නිතැතිනි.
"ඇය වැරදුණු තැන් හොඳින්ම දැන සිටියාය. ඒ නිසාම තවත් ගැහැනියකට වරදින්නට ඇය ඉඩ නොදුන්නාය."
සමහර දිනවල බස් නැවතුමේ වැසිකිළි තුළ රූපලාවන්ය කටයුතුවල නිරත වන ලාබාල දැරියන්ට ඇය අවවාද කළේ මවක මෙනි. ඇය සතුව තිබූ "සුද්ද සිංහලය" අවදි වූයේ කාමාතුරයන්ට එරෙහිව මිස, අහිංසකයන්ට එරෙහිව නොවේ.
තම ස්වාමියා විසින්ම වෘත්තීය ගණිකාවක බවට පත් කළ ගැහැනියකගේ වේදනාව සාමාන්ය සමාජයට තේරුම් ගත නොහැක. ඇය වෙනත් රැකියාවකට යන්නට උත්සාහ කළ සෑම වතාවකම ඇයට හමුවූයේ ඇයගේ ශරීරයම ඉල්ලන පිරිමින්ය. අවසානයේ ඇය තීරණය කළාය."මම මගේ ශරීරය විකුණමි, නමුත් මගේ ආත්මය පිරිසිදුව තබා ගනිමි."
ඇය මියයන තුරුම විශ්වාස කළේ තමා වැනි වයෝවෘද්ධ ගැහැනියක පාරේ සිටීම නිසා, සමාජයේ සිටින "අසහනකාරයන්ගේ" ගොදුරු බවට පත්වන අහිංසක තරුණියන්ගේ සංඛ්යාව අඩු වන බවයි. ඇය තම වෘත්තිය දෙස බැලුවේ සමාජ මෙහෙවරක් දෙස බලන ආකාරයෙනි.
ඩයනා යනු සමාජයේ කුණු කාණුවක ජීවත් වූවත්, ඒ කුණු කාණුවට වැටෙන්නට යන අනෙක් ජීවිත බේරාගන්නට අසීරු වෙහෙසක් ගත් ගැහැනියකි. ඇය ගැන පළවූ හාස්යජනක වීඩියෝවලට යටින් ඇති කමෙන්ට් දෙස බැලූ විට, ඇයගෙන් උපකාර සහ ආරක්ෂාව ලැබූ දහසක් දෙනා අද ඇය වෙනුවෙන් කඳුළු සලන බව පෙනේ.
කුරුණෑගල නගරය අද වෙනදා මෙන්ම කාර්යබහුල වනු ඇත. නමුත් කුඩයක් අතින් ගෙන, රැවුම් ගෙරවුම් මැද වුවද තරුණියන්ගේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ඒ "රළු ගැහැනිය" යළි කිසි දිනෙක මුණගැසෙන්නේ නැත.
